Vordingsborg (Ore) – Rødvig 60 km
De regenboog van gisteren was de voorbode.
Sedert deze nacht valt met tussenpozen de regen, soms hevig, op ons tent.
Toch geraakt alles op een goed uurtje tijd bijna droog.
Tegen 11.15 uur vertrekken we richting Prœstø, wisselen van nationale fietsroute van 7 naar 9 en volgen zo de kustlijn.
Het weer is anders, het reliëf van het landschap ook, eerder type de Vlaamse Ardennen.
We worden regelmatig oversopt met regenwater. De wind komt vanuit alle richtingen.
We fietsen over kleine wegeltjes, afwisselend bossen en open velden en kleine gehuchten met typische huisjes.
Een kilometer voor we aankomen op de camping zien we in de verte de krijtkusten “Stevns Klint” genoemd.
De douche heeft iets in petto voor ons, er komt geen warm water uit de kraan. Je denkt het zal gaan warm worden maar nee. Vreselijk vervelend, gelukkig hebben we warme slaapzakken en een 4 seizoenen tent. Een boze blijk met de nodige commentaar van mijnentwege, een verongelijkt gezicht aan de andere zijde van het bureau en een sorry, “Met uw excuses koop ik niets” is mijn antwoord.
Buren kampeerders.
Onze jonge buren van gisteren zijn Duitsers op de fiets, met een speciaal verhaal.
Hij is half Duitser half Russisch, zij woont nog maar 3 jaar in Duitsland en is afkomstig van Moskou. Ze hebben elkaar leren kennen in Georgië elk apart op reis.
Zijn oma, Duitse tijdens de tweede wereldoorlog, verhuisd voortdurend met haar ouders van west naar oost en omgekeerd al naargelang de oorlogssituatie. Ontsnappen ternauwernood aan een massa moord door een speciaal Duits commando dank zij het oprukkend Rode Leger, om later voor 10 jaar door Stalin naar Siberië gestuurd te worden. Gelukkig sterven ook dictators.
De jonge dame uit Moskou in kwestie kan met moeite nog contact leggen met haar familie, deels door de oorlog maar vooral het onbegrip omwille van de situatie in Oekraïne. In Rusland wordt iedereen gebrainwasht door Poetin en zijn kliek, zegt ze.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten